Jakie zabawki sensoryczne dla dzieci najczęściej trafiają do domów i placówek
Rodzice, opiekunowie, nauczyciele przedszkolni i terapeuci coraz częściej szukają przedmiotów, które pomagają dziecku poznawać świat przez zmysły. Półki sklepowe pękają od piłeczek, tablic, mat i gryzaków, więc łatwo się w tym pogubić. Każda grupa takich przedmiotów angażuje inny zmysł, inaczej wspiera rozwój i sprawdza się w nieco innym wieku. Maluch w pierwszym roku życia potrzebuje czegoś zupełnie innego niż pięciolatek, który uczy się kontrolować ruch ciała albo wyciszać po intensywnym dniu. Poniżej opisujemy najpopularniejsze kategorie: zabawki dotykowe, dźwiękowe i świetlne, do ściskania oraz sprzęty do ćwiczenia równowagi. Na końcu omawiamy materiały i oznaczenia, na które patrzy się przy zakupie. Dzięki temu łatwiej dopasować przedmiot do konkretnego dziecka, jego wieku i potrzeb.
Przedmioty dotykowe o zróżnicowanej fakturze
Dotyk jest zmysłem, który rozwija się najwcześniej, dlatego zabawki sensoryczne dla dzieci bardzo często zaczynają się od różnych faktur. To piłki z kolcami, miękkie książeczki z materiałowymi wstawkami, maty z wypustkami, tablice z elementami gładkimi, szorstkimi, puszystymi i gumowymi. Dziecko dotyka ich dłońmi, stopami, a najmłodsze także ustami, i w ten sposób uczy się odróżniać twarde od miękkiego, ciepłe od chłodnego, gładkie od chropowatego.
Dla niemowląt wybiera się przedmioty lekkie, łatwe do uchwycenia, o łagodnych fakturach, na przykład szmaciane kostki albo gumowe piłeczki z miękkimi wypustkami. Od około roku dochodzą pojemniki z różnymi materiałami do przekładania, a w przedszkolu popularne są woreczki dotykowe i pudełka z ukrytymi przedmiotami, które trzeba rozpoznać bez patrzenia. Takie zabawy ćwiczą także precyzję dłoni i słownictwo, bo dziecko uczy się nazywać to, co czuje.
Dźwięki i światło w zabawkach dla najmłodszych
Słuch i wzrok angażują zabawki, które reagują na ruch dziecka. Do tej grupy należą grzechotki, dzwoneczki, instrumenty perkusyjne, pozytywki, karuzele nad łóżeczko oraz lampki z przesuwającymi się kolorami. Dla niemowląt najlepiej sprawdzają się dźwięki spokojne i przewidywalne, a kontrast czerni, bieli i czerwieni pomaga ćwiczyć skupianie wzroku.
Starsze maluchy lubią przedmioty z efektem przyczyny i skutku: naciśnięcie przycisku uruchamia melodię albo zapala światełko. Rozumieją wtedy, że ich działanie ma wpływ na otoczenie. W gabinetach terapeutycznych i kącikach wyciszenia używa się też tuby z bańkami, panele świetlne czy projektory, które pomagają się uspokoić. Warto obserwować reakcję dziecka, bo część dzieci ma wysoką wrażliwość na hałas i błyski i lepiej reaguje na cichsze, stonowane bodźce.
Ściskanie, ugniatanie i przeciąganie w zabawie
Ta grupa angażuje przede wszystkim dotyk połączony z czuciem głębokim, czyli napięciem mięśni dłoni i palców. Należą do niej:
-
masy plastyczne i ciastolina,
-
piłeczki antystresowe i gniotki,
-
elastyczne sznurki, tunele i rozciągliwe figurki,
-
kinetyczny piasek i masy sensoryczne,
-
zabawki typu „pop it” z wciskanymi bąblami.
Od około drugiego roku życia dzieci chętnie ugniatają, szczypią i rozciągają takie materiały. Wzmacnia to mięśnie dłoni, co przydaje się później przy rysowaniu i pisaniu. Dla wielu dzieci ściskanie jest też sposobem na rozładowanie napięcia, więc gniotki trafiają do klas i do plecaków uczniów. Przy mniejszych dzieciach liczy się nadzór dorosłego, bo masy i małe elementy wymagają rozsądnego użycia.
Sprzęty równoważne i proprioceptywne dla starszych dzieci
Zmysł równowagi i czucie ułożenia ciała rozwijają większe przedmioty: huśtawki terapeutyczne, deski równoważne, poduszki sensoryczne, ścieżki z kamieni, hamaki, tunele i trampoliny. Przeznaczone są zwykle dla dzieci od wieku przedszkolnego, choć niektóre elementy, jak niskie poduszki czy miękkie rampy, nadają się już dla maluchów stawiających pierwsze kroki.
Takie sprzęty pozwalają dziecku odczuć własne ciało w przestrzeni: ciężar, nacisk i ruch. Używa się ich w integracji sensorycznej, ale też w zwykłej zabawie w domu, gdzie tor przeszkód z poduszek bywa równie skuteczny. Przy wyborze liczą się nośność, stabilność i antypoślizgowa podstawa. Sposób użycia w terapii ustala specjalista, który zna potrzeby konkretnego dziecka.
Bezpieczne materiały i oznaczenia na opakowaniach
Zabawki sensoryczne często trafiają do buzi, dlatego materiał ma duże znaczenie. Wybiera się tworzywa wolne od zbędnych dodatków, naturalne drewno, bawełnę oraz silikon przeznaczony do kontaktu z żywnością. Dobrze, gdy powierzchnie są łatwe do umycia, a szwy i mocowania trwałe, bo oderwany element stanowi ryzyko zadławienia.
Na opakowaniu szuka się oznaczenia CE, informacji o zalecanym wieku oraz ostrzeżeń dotyczących małych części. Zalecenie wiekowe dotyczy nie tylko umiejętności dziecka, ale też bezpieczeństwa użytkowania, więc warto je traktować poważnie. Przy zabawkach z bateriami należy zwrócić uwagę na zamknięty schowek na ogniwa. Szczegółowe informacje o składzie i przeznaczeniu podaje producent, a wątpliwości dotyczące konkretnego dziecka można omówić z pediatrą lub terapeutą.

Komentarze
Prześlij komentarz
Dziękuję, że jesteś! Będzie mi bardzo miło, jeśli zostawisz po sobie ślad w postaci komentarza :)