Jak mniej się stresować przed uroczystościami z dziećmi?
Jak mniej się stresować przed wystąpieniami w przedszkolu i szkole?
Praktyczne i sprawdzone rady dla początkujących nauczycieli oraz wszystkich osób, które zmagają się ze stresem przed wystąpieniami publicznymi, akademiami czy zebraniami.
Zobacz praktyczne poradyPost jest skierowany raczej do nauczycieli dopiero zaczynających przygodę z zawodem oraz do tych, którzy mają problemy z wystąpieniami publicznymi. Nie jestem w tym temacie jakąś alfą i omegą, ale myślę, że komuś moje rady mogą się przydać... chociaż czasem w nawale zajęć i tak zdarza mi się o niektórych z nich zapominać 😉.
Osobiście nie należę do osób wybitnie śmiałych, wolę raczej zaszyć się z książką pod kocem, niż szaleć na imprezach. Tak samo sprawa się ma, jeśli chodzi o wystąpienia publiczne – wolę pomagać gdzieś z boku niż grać pierwsze skrzypce. Idąc na studia pedagogiczne, wcale nie myślałam o tym, że taka praca wiąże się z ciągłym występowaniem przed publicznością – a to dziecięcą, która potrafi być bardzo wymagająca i krytyczna, a to dorosłą, najbardziej stresogenną, czyli rodzicami i opiekunami dzieci. Na pierwszych wystąpieniach ogromnie się stresowałam i żałuję, że nikt nie udzielił mi dobrych rad, jak to wszystko ugryźć, żeby się samemu nie zagryźć ze stresu 😉.
1. Przygotuj wszystko dużo wcześniej
Jeżeli wiesz, że za kilka miesięcy wypada duża okazja, na którą będzie trzeba coś przygotować, zabierz się do dzieła już dzisiaj! Opracuj scenariusz, przemyśl scenografię, dekorację, kostiumy lub ubranie dzieci. Przygotuj pomysły na zaproszenia, laurki, prezenty, dyplomy. Dobierz muzykę. Zacznij próby.
Robiąc wszystko na ostatnią chwilę, ryzykujesz, że dzieci nie opanują dobrze swoich ról i piosenek, na coś zabraknie czasu, albo o czymś istotnym zapomnisz. Większość rodziców woli również dostawać np. wierszyki do nauczenia dla dzieci sporo wcześniej, bo wiadomo, że niektórym opanowanie czegoś pamięciowo zajmuje więcej czasu niż pozostałym.
2. Zawsze miej plan awaryjny
Miałam kiedyś sytuację, że w przeddzień występu połowa małych aktorów się rozchorowała. Byłam dosłownie przerażona. Nagle okazało się, że została ich tylko dziewiątka, a bez reszty cały scenariusz stracił sens. Z opresji wybawiły mnie same dzieci – tyle razy wszystko ćwiczyliśmy, że ta dziewiątka znała na pamięć nie tylko swoje kwestie, ale też innych.
Od tamtej pory tak komponuję scenariusze, żeby nawet jak zabraknie połowy występujących, wszystko ze sobą współgrało. Dobrze jest też mieć w zanadrzu dodatkowy kostium, ubranie na zmianę i przemyślane sytuacje losowe (np. awaria prądu).
3. Dostosuj wszystko do dzieci
Dzieci są bardzo różne. Niektóre świetnie radzą sobie z tańcem i recytacją, nie mają problemów ze skomplikowaną choreografią. Ale jeśli wiesz, że Twoja grupa nie lubi samodzielnych występów, nie radzi sobie dobrze z tańcem, jest nieśmiała, to nie rób nic na siłę. Nie dawaj im zadań mocno nadwyrężających ich możliwości. Dopasuj scenariusz do dzieci. Zawsze też można zamienić tradycyjną akademię na piknik, festyn lub czytanie bajek z gośćmi.
4. Przygotuj siebie i swój strój
Na kilka dni przed wystąpieniem zaplanuj sobie to, co ubierzesz, sprawdź, jak się w tym będziesz prezentować, czy nie ma dziur, plam, czy nie wyglądasz w tym przypadkiem niechlujnie. Uważam, że należy postarać się wyglądać profesjonalnie i stosownie do okazji.
Zrób kopie scenariusza dla wszystkich dorosłych prowadzących, przypnij go do sztywnej podkładki – to wygląda profesjonalnie, a sztywna podkładka ułatwia zapanowanie nad drżeniem dłoni. Bardzo pomaga też wizualizacja i przerobienie w głowie różnych scenariuszy. Pamiętaj, że nie tylko Ty odczuwasz stres!
5. To nie ceremonia rozdania Oscarów
Może, ale nie musi zdarzyć się tak, że jedno dziecko będzie płakało, inne dłubało w nosie, trzecie odmówi wyjścia na scenę, a czwarte będzie krzyczało, że chce siku. No trudno, zdarza się.
Pamiętaj, że to tylko dzieci, a widownią nie są krytycy teatralni, ale głównie rodzina, która doskonale zna swoje maluchy. Najbardziej liczy się to, że w ogóle coś zostało przygotowane i że widać w tym Twoje starania. Przedszkolne uroczystości mają być czymś fajnym dla dzieciaków, a nie spektaklem na miarę teatru szekspirowskiego.
6. Dzieci są najważniejsze
To dzieci są najważniejsze, ich samopoczucie, a nie możliwa zgryźliwa mina jakiegoś rodzica. Mają naturalne prawo się pomylić lub zachowywać nieadekwatnie do sytuacji. Nie organizuj uroczystości trwającej 45 minut i nie wymagaj od maluchów, by stały jak słupy soli.
Jeśli Ci to pomorze, ogranicz kontakt wzrokowy z widownią. Ustaw się w taki sposób, aby być odwróconym w 3/4 do dzieci, a w 1/4 do gości. Skup się na dzieciach i myśl po prostu, że prowadzisz zajęcia.
7. Pamiętaj o perspektywie i postawie ciała
Akademia, która spędza Ci sen z powiek, to maksymalnie godzina z życia. Zaraz minie i nikt nie będzie pamiętał o małych potknięciach.
Zadbaj też o postawę ciała. Osoby zestresowane często mimowolnie przybierają postawę zamkniętą. Przed występem spróbuj postać przed lustrem jak Superman albo Wonder Woman – wyprostowana sylwetka, głowa uniesiona, ręce na biodrach. Twoje ciało dostanie sygnał, że jesteś pewnym siebie bohaterem!
Źródło: www.neatorama.com
Kiedyś nigdy bym w to nie uwierzyła, ale prawdą jest, że do wystąpień publicznych można się przyzwyczaić. W miarę powtórzeń i zdobywania doświadczenia stają się rutyną, a nawet osoba nieśmiała zaczyna czuć się podczas nich pewniej.
Dziekuję za baaardzo cenne rady. na pewno skorzystam. Pozdrawiam serdecznie :)
OdpowiedzUsuń